
Nauczyciel, który był mistrzem dla studentów. Lekarz, który był "zawsze dla pacjentów". Leszek Paradowski pochodził z Leszna, ale od czasu studiów na Akademii Medycznej był związany z Wrocławiem. Akademię Medyczną ukończył w 1970 roku z wyróżnieniem i od razu rozpoczął pracę w Katedrze i Klinice Gastroenterologii, którą kierował przez dwie dekady (w latach 1996-2016). W 1978 roku obronił doktorat, a w 1990 roku uzyskał habilitację. W latach 1999-2005 pełnił funkcję rektora UMW (wówczas Akademii Medycznej). Stał także na czele Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii i był inicjatorem powstania Ośrodka Alzheimerowskiego w Ścinawie oraz Fundacji Alzheimerowskiej, którą prowadził do 2022 roku. Prof. Paradowski opublikował kilkaset prac naukowych dotyczących chorób układu trawienia, współtworzył też podręczniki akademickie i kierował redakcjami czasopism medycznych. Głównymi tematami jego badań i publikacji były patofizjologia, diagnostyka i leczenie chorób układu trawienia, w szczególności nieswoistych zapaleń jelit oraz zaburzeń czynnościowych - Wypromował 31 doktorów i uczestniczył w wielu przewodach naukowych jako recenzent. Wykształcił pokolenia młodych lekarzy i naukowców, dla których był przewodnikiem i autorytetem. W pamięci studentów i doktorantów pozostanie jako ktoś, kto potrafił wskazać drogę i nauczyć, jak być nie tylko dobrym lekarzem, ale przede wszystkim dobrym człowiekiem. „Należał do pokolenia mistrzów", "Odszedł jeden z wielkich" – tak żegnali go jego studenci. W pamięci pacjentów zapisał się jako lekarz, który pomagał wtedy gdy inni lekarze rozkładali ręce. Stawiał trafne diagnozy, ratował zdrowie całych rodzin. Poświęcał pacjentom czas, potrafił po prostu "być dla pacjenta". Za działalność naukową i organizacyjną otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz nagrodę Złoty OTIS. Był doktorem honoris causa Uniwersytetu Medycznego w Grodnie.